blogs Over begaafdheid, loopbaan en persoonlijke ontwikkeling
Slim, maar niet op school
“Voor mijn nieuwe boek zoek ik nog ouders die met hun kind zijn vastgelopen in het huidige onderwijssysteem.” Deze oproep deed ik bijna anderhalf jaar geleden hier op LinkedIn. Ik had ouders in gedachten waarvan de kinderen wel naar school gaan maar waarbij het eigenlijk niet werkt, in lijn met mijn eigen ervaringen. Ik dacht nog niet direct aan de thuiszitters. Dat veranderde toen ik de eerste reacties binnenkreeg. Het afgelopen anderhalf jaar ben ik vervolgens met heel veel ouders in contact gekomen van wie één of meerdere kinderen thuiszit of een of meerdere perioden thuis heeft gezeten. De rode draad? Het ging in alle gevallen om hoogbegaafde of uitzonderlijk hoogbegaafde kinderen…
Bipolair of toch gewoon hoogbegaafd?
Aan gedragslabels geen gebrek in deze tijd. Zo krijgen veel hoogbegaafden onterecht het label ADHD opgeplakt. Of Autistisch Spectrum Stoornis. Misdiagnoses komen zoveel voor, dat er een boek van 390 pagina’s aan gewijd is*. Daarin komt ook de bipolaire stoornis voorbij en voor mij is juist dát label is nou niet zo verwonderlijk. In de vele jaren dat ik hoogbegaafden begeleid, heb ik een patroon kunnen vaststellen dat er namelijk sterk aan doet denken, maar in wezen nauw verbonden is met het hoogbegaafd zijn zelf…
Hoogbegaafd, een vloek en een zegen (autobiografie)
Ter gelegenheid van de Week van de Hoogbegaafdheid in 2020 heb ik mijn ontdekkingsreis naar het in mijn leven integreren van hoogbegaafd zijn, opgeschreven. Hoogbegaafd zijn is zoveel meer dan alleen beschikken over een goed stel hersens, het is een wijze van zijn die je leven doordrenkt tot in de haarvaten. Vandaar de titel: ‘hoogbegaafd, een vloek en een zegen’. Blij verrast was ik dat deze ‘wide open kimono’ bij zoveel mensen voor herkenning heeft gezorgd en hen kon helpen om dingen bij zichzelf te plaatsen die voorheen nog een raadsel waren. Duidelijk is dat er nog een wereld te winnen valt rond hoogbegaafdheid. Iets waar ik graag mijn steentje aan bijdraag…
Modereren van Sociale Media: Uitgangspunten en Rode Vlaggen
Bloggen, vloggen en posten op social media in verhitte tijden, je moet het maar durven. Wanneer mensen waarderen wat je doet, is dat erg fijn. Want je probeert met veel liefde, aandacht en tijd iets te maken waarmee je inzicht en hopelijk wijsheid deelt. Iets waarmee een ander zijn of haar voordeel kan doen. Of niet natuurlijk, dat staat gelukkig iedereen helemaal vrij. Reacties kunnen dan aanvullend en verrijkend zijn en zo bijdragen aan wat je voor ogen hebt. Het tot leven brengen. Maar wanneer de reacties minder positief zijn, of zelfs (passief-)agressief worden, wordt het al snel een stuk minder aangenaam. De vraag is dan, hoe ga je daarmee om?